Posted by on 10 września 2018

W szczególności, znacznie więcej pacjentów w grupie otrzymującej saksagliptynę niż w grupie placebo miało poziom hemoglobiny glikowanej mniejszy niż 7% pod koniec okresu leczenia (36,2% wobec 27,9%, P <0,001) (Tabela S2 w dodatkowym dodatku ). Mniejsza liczba pacjentów w grupie otrzymującej saksagliptynę niż w grupie placebo wymagała zwiększenia dawki leków przeciwhiperglikemicznych lub dodania nowego leku przeciwhiperglikemicznego (1938 pacjentów [23,7% na podstawie 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera] vs. 2385 pacjentów [29.3 % według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera], współczynnik hazardu z saksagliptyną, 0,77, 95% przedział ufności [CI], 0,73 do 0,82, P <0,001) lub rozpoczęcie leczenia insuliną przez ponad 3 miesiące (454 pacjentów [ 5,5% według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera] vs. 634 pacjentów [7,8% według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera], współczynnik ryzyka, 0,70, 95% CI, 0,62 do 0,79, P <0,001). (Tabela S1 w dodatkowym dodatku zawiera szczegółowe informacje na temat faktycznego stosowania leku w czasie.) Pacjenci leczeni saksagliptyną znacznie częściej niż pacjenci otrzymujący placebo mieli lepszy stosunek albuminy do kreatyniny i rzadziej mieliby pogorszenie (tab. Punkty końcowe układu sercowo-naczyniowego
Tabela 2. Tabela 2. Zdefiniowane wcześniej kliniczne punkty końcowe. Rysunek 1. Rysunek 1. Wskaźniki Kaplan-Meier dla Pierwotnych i Dodatkowych Punktów Końcowych. Pierwotny punkt końcowy (panel A) był połączeniem śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru niedokrwiennego. Wtórny punkt końcowy (panel B) był połączeniem śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego, udaru niedokrwiennego, hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, rewaskularyzacji wieńcowej lub niewydolności serca.
Pierwotne zdarzenie z powodu śmierci sercowo-naczyniowej, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub niekrytycznego udaru niedokrwiennego wystąpiło u 613 pacjentów z grupy saksagliptyny (7,3%, według 2-letnich szacunków Kaplan-Meier, 3,7 na 100 osobolat) oraz w 609 pacjenci z grupy placebo (7,2%, według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera, 3,7 na 100 osobolat) (współczynnik ryzyka, 1,00, 95% CI, 0,89 do 1,12, P = 0,99 dla lepszej jakości i P <0,001 dla noninferiority) (Tabela 2 i Rysunek 1A). Podobne wyniki zaobserwowano w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć (w trakcie leczenia) (6,8% w przypadku saksagliptyny w porównaniu z 6,4% w przypadku placebo, według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera, współczynnik ryzyka z saksagliptyną, 1,03; 95% CI 0,91 do 1,17, P = 0,60) (tabela S5 w dodatkowym dodatku).
Główne wtórne zdarzenie z powodu śmierci sercowo-naczyniowej, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego, niekrytycznego udaru niedokrwiennego, hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, rewaskularyzacji wieńcowej lub niewydolności serca wystąpiło u 1059 pacjentów z grupy saksagliptyny (12,8%, zgodnie z 2-letnim Kaplan-Meier szacunki: 6,6 na 100 osobolat) i 1034 pacjentów w grupie placebo (12,4%, według dwuletnich szacunków Kaplana-Meiera, 6,5 na 100 osobolat) (współczynnik ryzyka, 1,02; 95% CI, 0,94 do 1,11; P = 0,66) (Tabela 2 i Rysunek 1B)
[patrz też: rooibos zielony, cholecystografia, endometrium przed okresem ]

Powiązane tematy z artykułem: cholecystografia endometrium przed okresem rooibos zielony

Posted by on 10 września 2018

W szczególności, znacznie więcej pacjentów w grupie otrzymującej saksagliptynę niż w grupie placebo miało poziom hemoglobiny glikowanej mniejszy niż 7% pod koniec okresu leczenia (36,2% wobec 27,9%, P <0,001) (Tabela S2 w dodatkowym dodatku ). Mniejsza liczba pacjentów w grupie otrzymującej saksagliptynę niż w grupie placebo wymagała zwiększenia dawki leków przeciwhiperglikemicznych lub dodania nowego leku przeciwhiperglikemicznego (1938 pacjentów [23,7% na podstawie 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera] vs. 2385 pacjentów [29.3 % według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera], współczynnik hazardu z saksagliptyną, 0,77, 95% przedział ufności [CI], 0,73 do 0,82, P <0,001) lub rozpoczęcie leczenia insuliną przez ponad 3 miesiące (454 pacjentów [ 5,5% według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera] vs. 634 pacjentów [7,8% według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera], współczynnik ryzyka, 0,70, 95% CI, 0,62 do 0,79, P <0,001). (Tabela S1 w dodatkowym dodatku zawiera szczegółowe informacje na temat faktycznego stosowania leku w czasie.) Pacjenci leczeni saksagliptyną znacznie częściej niż pacjenci otrzymujący placebo mieli lepszy stosunek albuminy do kreatyniny i rzadziej mieliby pogorszenie (tab. Punkty końcowe układu sercowo-naczyniowego
Tabela 2. Tabela 2. Zdefiniowane wcześniej kliniczne punkty końcowe. Rysunek 1. Rysunek 1. Wskaźniki Kaplan-Meier dla Pierwotnych i Dodatkowych Punktów Końcowych. Pierwotny punkt końcowy (panel A) był połączeniem śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru niedokrwiennego. Wtórny punkt końcowy (panel B) był połączeniem śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego, udaru niedokrwiennego, hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, rewaskularyzacji wieńcowej lub niewydolności serca.
Pierwotne zdarzenie z powodu śmierci sercowo-naczyniowej, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub niekrytycznego udaru niedokrwiennego wystąpiło u 613 pacjentów z grupy saksagliptyny (7,3%, według 2-letnich szacunków Kaplan-Meier, 3,7 na 100 osobolat) oraz w 609 pacjenci z grupy placebo (7,2%, według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera, 3,7 na 100 osobolat) (współczynnik ryzyka, 1,00, 95% CI, 0,89 do 1,12, P = 0,99 dla lepszej jakości i P <0,001 dla noninferiority) (Tabela 2 i Rysunek 1A). Podobne wyniki zaobserwowano w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć (w trakcie leczenia) (6,8% w przypadku saksagliptyny w porównaniu z 6,4% w przypadku placebo, według 2-letnich szacunków Kaplana-Meiera, współczynnik ryzyka z saksagliptyną, 1,03; 95% CI 0,91 do 1,17, P = 0,60) (tabela S5 w dodatkowym dodatku).
Główne wtórne zdarzenie z powodu śmierci sercowo-naczyniowej, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego, niekrytycznego udaru niedokrwiennego, hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, rewaskularyzacji wieńcowej lub niewydolności serca wystąpiło u 1059 pacjentów z grupy saksagliptyny (12,8%, zgodnie z 2-letnim Kaplan-Meier szacunki: 6,6 na 100 osobolat) i 1034 pacjentów w grupie placebo (12,4%, według dwuletnich szacunków Kaplana-Meiera, 6,5 na 100 osobolat) (współczynnik ryzyka, 1,02; 95% CI, 0,94 do 1,11; P = 0,66) (Tabela 2 i Rysunek 1B)
[patrz też: rooibos zielony, cholecystografia, endometrium przed okresem ]

Powiązane tematy z artykułem: cholecystografia endometrium przed okresem rooibos zielony